واکنش نوزاد ناشنوا به صدای مادر

یک نوزاد چند ماهه که از بدو تولد کاملاً ناشنوا بوده است، حالا با استفاده از ابزارهای کمکی می‌تواند برای نخستین‌بار صدای مادر خود را بشنود.

در فیلم کوتاهی که گاردین منتشر کرده است به راحتی می‌توانید واکنش‌ها و خنده این نوزاد پسر را در واکنش به شنیدن صدای مادرش ببینید.

طبق آمارها از هر دو هزار نوزادی که به دنیا می‌آید، یک نفر دچار مشکل شنوایی است، اما علم کمک می‌کند که راه‌هایی برای جلوگیری از بروز یا حل آن وجود داشته باشد.

ناشنوایی در نوزادان می‌تواند عوامل ژنتیکی داشته باشد، به همین دلیل پزشکان توصیه می‌کنند که از ازدواج با بستگان نزدیک بپرهیزید، پیش از ازدواج حتماً مشاوره ژنتیکی دریافت کنید و در مورد سابقه خانوادگی خود و همسرتان تحقیق کنید.

ناشنوایی در نوزادان می‌تواند به دلایل متفاوتی در دوران بارداری ایجاد شود. جنین در طول دوران بارداری ممکن است تحت تأثیر مصرف بعضی داروها توسط مادر یا بیماری‌ها که برای او رخ می‌دهد دچار نقص در شنوایی شود. عفونت‌های دوران بارداری، ابتلا به سرخک، سرخجه در اثر تماس با فرد آلوده، توکسو پلاسموز، سفلیس و هپاتیت می‌تواند سلامت جنین را تحت تأثیر قرار دهد، همچنین در مواردی که مادر از بارداری خود اطلاع ندارد، مصرف جنتامایسین یا آسپیرن هم این خطر را برای نوزاد بالا می‌برد.

ابتلا به زردی در نوزادان هم می‌تواند شنوایی آن‌ها را تحت تأثیر قرار بدهد. تشخیص و درمان سریع این بیماری، در نوزادان می‌تواند از این مشکل جلوگیری کند.

بیشتر کودکانِ دچار نقص شنوایی، از هر نظر سالم هستند. توجه ناکافی به ناشنوایی یا کم‌شنوایی آنهاست که باعث می‌شود کودکان منزوی و خجالتی شوند، نتوانند مهارت‌های گفتاری بدست بیاورند و در بزرگسالی دچار مشکلات بیشتری شوند. اگر ابزارهای کمکی و درمان‌های لازم انجام شود، این کودکان می‌توانند به همان کیفیت سایر بچه‌ها به مدارس عادی بروند و از بسیاری از مشکلات روحی آن‌ها جلوگیری شود.

پزشکان تأکید می‌کنند که سنجش شنوایی در بدو تولد کمک می‌کند که کودکانی که نیاز به کمک دارند، پیدا شوند. بعد از آن، می‌توان از راه‌های درمانی و کمک به بهبود ناشنوایی برای آن‌ها استفاده کرد.

معمولاً بسته به اینکه خانواده‌ها چقدر امکانات مالی داشته باشند، درمانی که برای نوزاد یا کودکِ دچار مشکل شنوایی انتخاب می‌کنند، متفاوت خواهد بود. در مورد اینکه آیا کودکان ناشنوا نیاز به جراحی دارند یا تنها سمعک و گفتار درمانی می‌تواند برای آن‌ها کافی باشد، باید با پزشک متخصص مشورت کرد، اما یک چیز روشن است.

دکتر محمدرضا شریفیان، مدیر گروه گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در این مورد می‌گوید: «توصیه اکید به والدین این است که کودکی را که دچار کم‌شنوایی است تا شش‌ماهگی بوسیله ابزارهای کمکی مثل سمعک بازتوانی کنند. کارکردن با این سمعک‌ها در مورد بچه‌های کوچک دشوار است اما تأکید ما این است که این سمعک‌ها به طور حتم باید استفاده شود زیرا در صورت استفاده نکردن، روند رشد و تکامل کودک به تأخیر می‌افتد. اگر سیگنال‌های شنوایی و صوتی به مراکز حساس مغز در فاصله شش ماه تا یک سال نرسد، معلولیت کودک تشدید می‌شود و علاوه بر شنوایی، تکلم کودک دچار اختلال خواهد شد.»

منبع: ایسنا