شمعدانی | پایگاه اینترنتی معلولان ایران

همراه با مدال آوران بازی های پاراآسیایی اینچئون؛

اعظـم خدایاری: زندگـی خانوادگـی ام از ورزش مهـم تر است

 خانواده، همسر و فرزندانم برایم ایجاد انگیزه کردند

اعظم خدایاری ملی پوش تیم دوومیدانی است که از رقابت های پاراآسیایی اینچئون موفق به کسب یک نشان نقره در ماده پرتاب دیسک شد.

خدایاری از سال 74 وارد ورزش معلولین شد و به مدت 6 سال در ویلچر رانی فعالیت می کرد و به دلیل علاقه مندی به حضور در رویدادهای برون مرزی و کسب فرصت های بهتر در دوومیدانی، زمینه فعالیت خود را تغییر و ماده های پرتابی را انتخاب کرد.

پس از آن در سال 82 وارد تیم ملی شد و در اولین رویداد برون مرزی که مسابقات جهانی نیوزلند بود موفق به کسب 2 نشان نقره و یک نشان برنز شد.

نشان طلا از مسابقات جهانی هلند و رکورد شکنی، نشان برنز پارالمپیک 2004 آتن، نشان طلا در مسابقات جهانی آلمان، حضور در مسابقاتی نظیر رقابت های جهانی مالزی، امارات و کسب بیش از 10 نشان بین المللی، کارنامه خدایاری در عرصه ورزش حرفه ای و قهرمانی است.

وی مدتی به دلیل مشغله های خانوادگی از ورزش حرفه ای دور بود و به گفته خودش هیچ کس تصور نمی کرد او بتواند دوباره به دوران اوج بازگردد.

خدایاری با اشاره به این موضوع می گوید: هنگامی که در پارالمپیک آتن شرکت کردم متاهل بودم و خیلی ها سوال می کردند که همسرت مانعی برای ورزش و فعالیت در عرصه قهرمانی نیست؟ و خب من در جواب آنها می گفتم که نه تنها همسرم مانعی برای من نیست، بلکه به عنوان یک مشوق همیشه در کنارم هست .

دارنده نشان نقره بازی های پاراآسیایی اینچئون افزود: همیشه طوری برنامه ریزی کرده ام که زندگی خانوادگی ام در اولویت باشد و برای من ارزش این مساله از ورزش قهرمانی مهم تر است. با این حال مهم ترین مشوق های من فرزندان و خانواده ام هستند و از من خواستند در عرصه قهرمانی دوباره فعالیت کنم.

وی گفت: قبل از ازدواج و حتی هم اکنون، پدر و مادرم برای من بسیار زحمت کشیدند و هنگامی که نبودم از فرزندانم مراقب کردند، همسرم نیز همیشه فرصت فعالیت های ورزشی و اجتماعی را برای من فراهم کرده و می گوید که به گونه ای زندگی کن که در آینده حسرتی برای کارهای انجام نشده، نداشته باشی. این شد که من نه تنها در ورزش بلکه در رشته تئاتر هم فعالیت می کنم .

خدایاری در خصوص مسابقات پاراآسیایی گفت: من در دوره اول مسابقات پاراآسیایی که در چین برگزار شد، از ورزش حرفه ای فاصله گرفته بودم و نتوانستم دراین بازی ها شرکت کنم. بعد از آن از سال 2010 به تدریج بر حجم تمریناتم افزودم و پس از گوانگجو بود که با وجود سختی های زیاد تمریناتم را مجدد آغاز کردم و توانستم به اردوی تیم ملی برای پارالمپیک لندن هم راه پیدا کنم اما متاسفانه علیرغم آمادگی خوبی که داشتم، اعزام نشدم.

دارنده نشان نقره پارالمپیک آتن در ادامه افزود: این مساله و عدم اعزام به لندن، تا مدت ها اثر بدی روی من داشت و به تلخ ترین خاطره ام از زندگی ورزشی تبدیل شد. ولی تلاش کردم به تدریج روحیه ام را بهتر کنم و با کمک خانواده و فرزندانم مجدد به زندگی عادی بازگشتم و تمریناتم را از سر گرفتم.

وی گفت: برای مسابقات پاراآسیایی اینچئون زیر نظر مربی ام خانم مظهر و آقای سلیمی مربی بدن ساز کار می کردم که هم اکنون نیز زیر نظر این دو مربی ارزنده مشغول آماده سازی برای مسابقات رکوردگیری اردیبهشت ماه هستم.

خدایاری در مورد مسابقات اینچئون گفت: به دلیل تغییراتی که در قوانین ایجاد شده بود، شرایط مسابقه کمی سخت شد و با اختلاف اندک دوم شدم، می توانستم به نشان طلا هم دست پیدا کنم که متاسفانه این اتفاق رخ نداد.

بانوی ملی پوش تیم دوومیدانی خاطرنشان کرد: میادین زیادی را تجربه کرده ام و کم و بیش از آنها صاحب مدال شده ام، نمی توانم بگویم در زندگی ورزشی ام کمبود چیزی را حس می کنم، اما تا زمانی که حمایت خانواده ام را دارم و اشتیاق آنها را برای موفقیتم می بینم، تلاش می کنم که حضوری موثر داشته  باشم.

وی در پایان گفت: از زحمات تمامی مربیان، انجمن دوومیدانی، فدراسیون، کمیته ملی پارالمپیک و به ویژه خانواده عزیزم سپاسگزارم و امیدوارم بتوانم در مسابقات پیش رو عناوین شایسته ای بدست آورم.

منبع: فدراسیون ورزشهای جانبازان و معلولین